Het was in de voorlaatste werkweek voor het zomerverlof dat ik nog eens verrast werd, aangenaam welteverstaan. Dat is in het cynische, jachtige bedrijf dat de politiek soms kan zijn, iets om even bij stil te staan. Zeker nu het politieke bedrijf even een aantal versnellingen lager draait. Degene die mij en mijn groene collega's verraste, was nog wel de Duitser Günther Oettinger, Europees Commissaris voor Energie. Het gebeurde op 7 juli tijdens de plenaire zitting in Straatsburg. Hij sprak alsof hij het groene licht had gezien.

Die dag stond een thema op de agenda waar enkele parlementsleden - waaronder mezelf - zich sinds begin mei mee bezighouden: de (on)veiligheid en potentiële risico's van de offshore industrie in Europese wateren. Dit uiteraard naar aanleiding van het ecologische, sociale en economische drama dat zich afspeelt in de Golf van Mexico. Oettinger zou een verklaring afleggen over het onderzoek dat zijn diensten gedurende twee maanden hadden gedaan naar de vraag of de Europese regelgeving rond de offshore industrie wel waterdicht genoeg was om olierampen te voorkomen en in geval van een ongeluk de schade zoveel mogelijk te beperken. Ook ging men na of wettelijk geregeld is wie financieel opdraait voor de schade na een olieramp.