Europees economisch bestuur is meer dan begrotingsdiscipline

Begrotingsdiscipline is door toedoen van rechtse regeringen en eurocommissarissen tot doel verworden in plaats van een middel om uit de eurocrisis te geraken. Dat het de kiezers, burgers, belastingbetalers - ruim twee decennia na de val van het IJzeren Gordijn - nu es duidelijk moge worden: hier wordt over de rug van Europa, met de markten als excuus, een puur ideologisch beleid doorgedrukt: het neoliberale. En laat dat nu precies het gedachtegoed zijn dat ons in de gedereguleerde miserie heeft gestort.

Nadat de kersverse Belgische regering na maandenlange onderhandelingen eindelijk een begroting kon presenteren, bleek de vreugde van korte duur. Want al gauw was daar het nieuwe strenge Europa in de persoon van de Finse Eurocommissaris Olli Rehn, die in een brief aan de Belgische regering duidelijk maakte dat de Europese Commissie geen begrotingstekort tolereert dat de heilige 3%-tekortnorm door lagere groeiverwachtingen met 0,25% overschrijdt. Minister Vanackere werd meteen opgedragen 1,2 miljard extra te bezuinigen.